Σύμφωνα με τις Πράξεις Παύλου και Θέκλας, η νέα Θέκλα ακούει για ημέρες από ένα παράθυρο τον Παύλο να διδάσκει για ανάσταση και αφοσίωση στον Χριστό. Η άρνηση του γάμου που ετοίμασε η οικογένεια προκαλεί σύγκρουση στο σπίτι και στην πόλη. Ο Παύλος εκδιώκεται και η Θέκλα καταδικάζεται στη φωτιά, την οποία στην αφήγηση σβήνει ξαφνική καταιγίδα.
Αργότερα στην Αντιόχεια αντιστέκεται σε επίθεση και παραδίδεται στα θηρία. Στο απόκρυφο κείμενο μια λέαινα ξαπλώνει στα πόδια της, σκοτώνει αρκούδα και πολεμά άλλο λιοντάρι. Όταν η Θέκλα πέφτει σε δεξαμενή με φώκιες για να βαπτιστεί, αστραπή χτυπά, οι φώκιες πεθαίνουν και πύρινο νέφος την περιβάλλει. Τα άλλα θηρία πέφτουν σαν να κοιμούνται· δεμένη ανάμεσα σε ταύρους που εξαγριώνονται με πυρακτωμένα σίδερα, βλέπει τις φλόγες να καίνε τα δεσμά χωρίς να την πληγώνουν. Ο κυβερνήτης τελικά την ελευθερώνει. Μεταγενέστερη παράδοση τοποθετεί τη ζωή της κοντά στη Σιλίφκε, όπου η Αγία Θέκλα έγινε μεγάλο προσκύνημα.
Το κείμενο δεν ανήκει στην Καινή Διαθήκη. Ο Τερτυλλιανός απέρριψε τη χρήση του για να επιτρέπεται στις γυναίκες να διδάσκουν και να βαπτίζουν και ανέφερε ότι γράφτηκε από πρεσβύτερο της Ασίας. Η κριτική του δείχνει τόσο την πρώιμη δημοτικότητα όσο και τη διαφωνία για το κύρος του έργου.