Ζωντανή πίστησε έναν ιστορικό χώρο.

Ο Ιησούς μιλά ανάμεσα στις εικόνες της αυλής, της θύρας, του ποιμένα και του κλέφτη. Ο κλέφτης αρπάζει και σκορπίζει· ο Χριστός καλεί τα πρόβατά Του με το όνομά τους και δίνει τη ζωή Του γι’ αυτά. Η άφθονη ζωή δεν μετριέται με γεμάτο πρόγραμμα ή με περισσότερα πράγματα στο σπίτι. Φαίνεται όταν ο Χριστός βάζει ξανά σε τάξη την εργασία, την ανάπαυση, το τραπέζι και τις σχέσεις μας. Να κοιτάξεις το παιδί σου στα μάτια πριν φύγεις βιαστικά, να πας φαγητό σε έναν εξαντλημένο γείτονα, να εργαστείς τίμια, να δεχτείς ότι χρειάζεσαι ανάπαυση—εκεί αφήνει ήσυχα τα ίχνη της. Ο Ιησούς δεν δείχνει απλώς τη ζωή· ως καλός ποιμένας προσφέρει τη δική Του. Ας ονομάσουμε ό,τι μας αδειάζει και ας ακούσουμε πάλι τη φωνή Εκείνου που μας γνωρίζει.

Κύριε Ιησού, Εσύ δίνεις ζωή· Σε ευχαριστώ που με καλείς με το όνομά μου και έδωσες τη ζωή Σου για μένα. Φέρε στο φως τις συνήθειες που εξαντλούν τη χαρά, την εμπιστοσύνη και την αγάπη μου. Σταμάτησέ με όταν μπερδεύω την αφθονία με την επιτυχία και τρέχω ώσπου να αδειάσω. Καλλιέργησε ευγνωμοσύνη στο τραπέζι μου, τιμιότητα στην εργασία μου και υπομονή στο σπίτι μου. Ο φόβος ας μη σκεπάζει τη φωνή Σου. Θεράπευσε τις πληγές μου και ανανέωσε τη δύναμή μου. Μη με αφήσεις να κρατήσω τη ζωή που μου έδωσες μόνο για τον εαυτό μου· άνοιξε τα χέρια μου στον μόνο, στον πεινασμένο και στον αποκαρδιωμένο. Καλέ Ποιμένα, οδήγησε τα βήματά μου στα λιβάδια Σου. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.